အခ်စ္ကို နားလည္ေသာ …

ဟိုးတစ္ခ်ိန္က ကၽြန္းေလးတစ္ကၽြန္းမွာ ခံစားခ်က္ေတြ အားလံုး ေနထုိင္ၾကတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ေၾကကြဲမႈ၊ ခ်မ္းသာျခင္း၊ အသိပညာ စသျဖင့္ေပါ႔။ အခ်စ္လည္း ေနပါတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ သူတုိ႔ စုေပါင္းေနၾကတဲ့ ကၽြန္းဟာ မၾကာခင္မွာ ပင္လယ္ထဲကို ျမဳပ္ေတာ့မယ္လို႔ သတိေပးေၾကျငာခ်က္ ထြက္လာတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ အားလံုးကိုယ္စီကိုယ္စီ ေလွေတြ လုပ္ၾကၿပီး အဲဒီကၽြန္းကေန ထြက္ခြာသြားၾကေတာ့တယ္။ အခ်စ္က လြဲလို႔ေပါ႔။

သူက ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ေသးတယ္ေလ။ ကၽြန္းႀကီးတစ္ခုလံုး ျမဳပ္ခါနီးၿပီဆိုမွ အခ်စ္က သူ႔ကိုလာကယ္ဖို႔ အကူအညီ ေတာင္းမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

ခ်မ္းသာျခင္းကို ေလွနဲ႔ ျဖတ္သြားတာ ျမင္လိုက္ေတာ့ အခ်စ္က
ဗ်ဳိ႕ … ကိုခ်မ္းသာ၊ က်ေနာ့္ကို ခင္ဗ်ားနဲ႔ အတူလိုက္ခြင့္ ေပးပါလား။” လို႔ လွမ္းအကူအညီ ေတာင္းလိုက္တယ္။ ဒီေတာ့ ခ်မ္းသာျခင္းက
ဝမ္းနည္းပါတယ္ အခ်စ္ရာ။ ေလွေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ေရႊေတြ ေငြေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတယ္။ မင္းအတြက္ ေနရာမရွိဘူး။” လို႔ ျငင္းလိုက္တယ္။

ေဘးနား ေရာက္လာတဲ့ မာနကို လွမ္းအကူအညီေတာင္းေတာ့လည္း အေျဖက မထူးဘူး။
ကိုယ္ မင္းကို မကူညီႏိုင္ဘူး အခ်စ္။ မင္း တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ရႊဲလို႔ ငါေလွ ပ်က္သြားလိမ့္မယ္။ မျဖစ္ပါဘူး။

ေၾကကြဲမႈကို လွမ္းျမင္လိုက္ေတာ့ ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။ “ေၾကကြဲမႈ၊ က်ေနာ့္ကိုလည္း ေခၚသြားပါဦး။
အို … အခ်စ္၊ ငါ တအား ဝမ္းနည္းေနလို႔ပါကြာ။ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေအးေဆး ေနပါရေစ။” လို႔ ပူေဆြးေနတဲ့ အသံနဲ႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ေဘးနားက ျဖတ္သြားတာ ျမင္ေတာ့ လွမ္းေခၚလိုက္ေပမယ့္ သူ႔ဖာသာ အေပ်ာ္လံုးနဲ႔ စို႔ေနေတာ့ ေခၚေနတာေတာင္ မၾကားႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ။

အဲဒီလို အားကိုးရာမဲ့လို႔ အားငယ္ေနခ်ိန္မွာ ႐ုတ္တရက္ ဆိုသလို “လာ အခ်စ္။ ငါနဲ႔ လိုက္ခဲ့။” ဆိုတဲ့ အသံတစ္သံ ထြက္လာတယ္။ သူ႔ၾကည့္ရတာ အသက္ေတာ္ေတာ္ ႀကီးေနပါၿပီ။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေလ။ အခ်စ္ခမ်ာ တအား ေပ်ာ္သြားၿပီး ေလွေပၚ ခုန္တက္လိုက္တယ္။ ကယ္တင္ရွင္ေတြ႕ၿပီ ဆိုၿပီး အေပ်ာ္လြန္လိုက္တာ အဘိုးအိုကို ဘယ္သြားမလို႔လဲ ဆိုတာေတာင္ မေမးလုိက္မိဘူး။ ေနာက္ ကမ္းေျခ တစ္ေနရာလည္း ေရာက္ေရာ အခ်စ္ကို ခ်ၿပီးၿပီးခ်င္း ဘာမွ မေျပာဘဲ ေလွေလွာ္ၿပီး ထြက္သြားေလရဲ႕။

ေက်းဇူးတင္ခ်င္တာေတာင္ ဘယ္သူ႔ တင္ရမွန္း မသိတဲ့ ဘဝ။ ဒါနဲ႔ တျခားအဘိုးအို တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဦးပညာကို သြားေမးေတာ့တယ္။
က်ေနာ္ကို ဘယ္သူ ကူညီသလဲဆိုတာ သိလား အဘ
အဲဒါ အခ်ိန္ ကြဲ႕” လို႔ အဘိုးအို ျပန္ေျဖေတာ့ “အခ်ိန္” လို႔ ပါးစပ္ကေန ေရရြတ္ရင္း စဥ္းစားေနမိတယ္။ အခ်စ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာ အမူအရာကို အကဲခတ္မိတဲ့ ဘိုးပညာက တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္ၿပီး ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။
ေအးကြဲ႕။ ေလာကမွာ အခ်စ္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို နားလည္ႏိုင္စြမ္းရွိတာ အခ်ိန္ပဲ ရွိတယ္မဟုတ္လား အေမာင္ရဲ႕

xxxxxx ဝဝဝဝဝဝ xxxxxx
ဒီ ပံုျပင္ေလး ဖတ္ၿပီးသြားေတာ့ အေတာ္ေလး ေတြးေနျဖစ္တယ္။ လူတစ္ေယာက္ အခ်စ္နဲ႔ ဒုကၡပင္လယ္ ေဝေနခ်ိန္မွာ ဘာကမွ အေဖာ္မျပဳႏိုင္ဘူး ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး သ႐ုပ္ေဖာ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ကၽြန္းေပၚမွာသာ သူ႔လိုပဲ ေနာက္ထပ္ အခ်စ္ တစ္ေယာက္ ထပ္ရွိေနရင္ေကာလို႔ ေတြးမိျပန္တယ္။ ဒါဆိုလည္း ဒီကၽြန္းေပၚမွာပဲ ေရနစ္ၿပီး ေသခ်င္ေသပါေစလို႔ ေျပာင္းေတြးသြားမလား ဆိုတာလည္း စိတ္ဝင္စားစရာပဲေနာ္။ အခ်စ္အေၾကာင္းကို ဖတ္ရတိုင္း စဥ္းစားမိတိုင္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာခဲ့တာကို အမွတ္သြားသြား ရေနမိတယ္။ သူ႔ရဲ႕ စကားေလးကို အေတြးပြားႏိုင္ဖုိ႔ တင္ျပရင္း …..
အခ်စ္ဆိုတာ ၾကက္သြန္ လွီးတဲ့အခါ က်တဲ့ မ်က္ရည္လိုပဲ။ လွီးေနတုန္းေတာ့ က်ေနမွာေပါ႔ကြာ။ လွီးၿပီးသြားေတာ့လည္း ဘယ္က်ေတာ့မလဲ။ လွီးၿပီးတဲ့အခ်ိန္ မ်က္ရည္က်တဲ့ အေၾကာင္းကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ရယ္ခ်င္စရာႀကီးကြ။ ထပ္လွီးၾကည့္ ထပ္က်ဦးမွာပဲ။ လံုးဝ မက်ခ်င္ရင္ေတာ့ မလွီးနဲ႔ေပါ႔ကြာ။

2 Replies to “အခ်စ္ကို နားလည္ေသာ …”

  1. အခ်စ္ရဲ႕တန္ဖိုးကို နားလည္ႏုိင္စြမ္းရွိတာ အခ်ိန္ လို႔ ဘိုးပညာက ေျဖသြားတယ္တဲ႔လား… အစတည္းက ေတြးတတ္ပါတယ္ဆိုမွ ပံုျပင္ဖတ္ၿပီး ပိုေတြးျဖစ္သြားၿပီ… ေတြးေလ ေတြးေလ………..
    ေသခ်ာတာေတာ႔ ဟင္းခ်က္ဖို႔ ၾကက္သြန္လွီးတုိင္း အကို႔သူငယ္ခ်င္းေျပာတာကို သတိရေနေတာ႔မွာ 😛

  2. If you put the onion in water for some few minutes, you will not have tears in cutting it. (If there is a will, there is a way.)

    Kathy

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *