Mom’s love

When you were 1 year old, she fed you and bathed you.
You thanked her by crying all night long.

When you were 2 years old, she taught you to walk.
You thanked her by running away when she called.

When you were 3 years old, she made all your meals with love.
You thanked her by tossing your plate on the floor.

When you were 4 years old, she gave you some crayons.
You thanked her by coloring the dining room table.

When you were 5 years old, she dressed you for the holidays.
You thanked her by plopping into the nearest.

When you were 6 years old, she walked you to school.
You thanked her by screaming, “I’m not going!”

When you were 7 years old, she bought you a football.
You thanked her by throwing it through the next-door-neighbor’s window.

When you were 8 years old, she handed you an ice cream.
You thanked her by dripping it all over your lap.

When you were 9 years old, she paid for piano lessons.
You thanked her by never even bothering to practice.

When you were 10 years old, she drove you all day, from soccer to gymnastic to one birthday party after another.
You thanked her by jumping out of the car and never looking back.

When you were 11 years old, she took you and your friends to the movies.
You thanked her by asking to sit in a different row.

When you were 12 years old, she warned you not to watch certain TV shows.
You thanked her by waiting until she left the house.

When you were 13, she suggested a haircut.
You thanked her by telling her she had no taste.

When you were 14, she paid for a month away at summer camp.
You thanked her by forgetting to write a single letter.

When you were 15, she came home from work, looking for a hug.
You thanked her by having your bedroom door locked.

When you were 16, she taught you how to drive her car.
You thanked her by taking it every chance you could.

When you were 17, she was expecting an important call.
You thanked her by being on the phone all night.

When you were 18, she cried at your high school graduation.
You thanked her by staying out partying until dawn.

When you were 19, she paid for your college tuition, drove you to campus carried your bags.
You thanked her by saying good-bye outside the dorm so you wouldn’t be embarrassed in front of your friends.

When you were 20, she asked whether you were seeing anyone.
You thanked her by saying, “It’s none of your business.”

When you were 21, she suggested certain careers for your future.
You thanked her by saying, “I don’t want to be like you.”

When you were 22, she hugged you at your college graduation.
You thanked her by asking whether she could pay for a trip to Europe.

When you were 23, she gave you furniture for your first apartment.
You thanked her by telling your friends it was ugly.

When you were 24, she met your fiance and asked about your plans for the future.
You thanked her by glaring and growling, “Muuhh-ther, please!”

When you were 25, she helped to pay for your wedding, and she cried and told you how deeply she loved you.
You thanked her by moving halfway across the country.

When you were 30, she called with some advice on the baby.
You thanked her by telling her, “Things are different now.”

When you were 40, she called to remind you of a relative’s birthday.
You thanked her by saying you were “really busy right now.”

When you were 50, she fell ill and needed you to take care of her.
You thanked her by reading about the burden parents become to their children.

And then, one day, she quietly died. And everything you never did came crashing down like thunder on your HEART.

If she’s still around, never forget to love her more than ever …
And if she’s not, remember her unconditional love and pass it on …
Always remember to love thy mother, because you only have one mother in your lifetime !!!

By Unknown Author

Dedicated to my mom, “Mom, I love you !!!”
Mom, I am here because of you.
Mom, I am nothing without you.

တတ္သည့္ပညာ မေနသာ (၁)

ကၽြန္ေတာ္သင္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ မ်က္လွည့္ပညာကို အသံုးခ်ၿပီး အနည္းငယ္ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ ဖဲခ်ပ္ေျခာက္ခ်ပ္ျမင္ရမွာေပါ႔။ အဲဒီထဲမွာ ရွိတဲ့ ဖဲတစ္ခ်ပ္ခ်ပ္ကို စိတ္ထဲမွာမွတ္ထားေပါ႔ဗ်ာ။ ၿပီးရင္ ကၽြန္ေတာ့ဆရာ ေဒးဗစ္ေကာ္ပါဖီး ရဲ႕ မ်က္လံုးကို ေသခ်ာၾကည့္ေနလိုက္ပါ။ စိတ္ထဲကေတာ့ အဲဒီဖဲခ်ပ္ကို စဥ္းစားေနဦး။ ဒါမွ ခင္ဗ်ားဘာစဥ္းစားေနလဲ ဆိုတာကို ဆရာ့ မ်က္လံုးကေန လွမ္းၾကည့္လို႔ရမွာ။ (၅) စကၠန္႔ေလာက္ၾကည့္ၿပီးရင္ ေအာက္က Magic ဆိုတဲ႔ ခလုတ္ကေလးကို ႏွိပ္လိုက္ဗ်။ ခုန ဖဲခ်ပ္ေတြထဲက ခင္ဗ်ား မွတ္ထားတဲ့ ဖဲခ်ပ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေဖ်ာက္ျပမယ္။ မယံုရင္ စမ္းၾကည့္ပါလား။
မွတ္ခ်က္။ ။တစ္ခ်ပ္တည္းပဲ မွတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့ပညာက တစ္ခ်ပ္တည္းပဲ ေဖ်ာက္ေပးႏိုင္မွာ။ အဲဒီေတာ့ တစ္ခ်ပ္ေက်ာ္ရင္ အလုပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။

ေမတၱာဟူသည္ …


မူႀကိဳေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာရွိတဲ့ ဆရာမတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕အတန္းထဲက ကေလးေတြနဲ႔ ဂိမ္းတစ္ခုေဆာ့ဖို႔ စီစဥ္ခဲ႔တယ္။ အတန္းထဲမွာရွိတဲ့ ကေလးတိုင္းဟာ ေက်ာင္းကိုလာတိုင္း အာလူးထည့္ထားတဲ့ အိတ္တစ္လံုးစီ ယူလာရမယ္လို႔ ဆရာမကေျပာတယ္။ အာလူးတစ္လံုးစီမွာ သူတို႔သိပ္မုန္းတယ္ဆိုတဲ့လူရဲ႕ နာမည္ကိုေရးရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔တစ္ေယာက္စီရဲ႕အိတ္မွာပါမယ့္ အာလူးအေရအတြက္ဟာ သူတို႔ လူဘယ္ႏွယ္ေယာက္ေလာက္မုန္းသလဲ ဆိုတာေပၚမွာ မူတည္ေနတယ္။

ေနာက္ေန႔မွာ ကေလးတုိင္းဟာ နာမည္ေရးထားတဲ့ အားလူးေတြ ကိုယ္စီသယ္လာၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က(၂)လံုး၊ တခ်ိဳ႕က် (၃)လံုး၊ (၅)လံုးထိယူလာတဲ့လူေတာင္ ရွိတယ္။ ဆရာမက အဲဒီအာလူးအိတ္ကို သူတို႔ ဘယ္သြားသြား ကုိယ္နဲ႔မကြာ ယူသြားရမယ္လို႔ မွာတယ္။ အိမ္သာတက္ရင္လည္း မခ်န္ခဲ႔ရဘူး။ တစ္ပတ္တိတိလုပ္ရမယ္တဲ႔။

ရက္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ကေလးတခ်ိဳ႕က စၿပီး ေစာဒကတက္လာတယ္။ အာလံုးအပုတ္ေတြကေန အနံ႔ထြက္လာၿပီကိုး။ တခ်ိဳ႕က် အာလူး (၅)လံုးေတာင္သယ္ရတာဆိုေတာ့ ေလးလံေနၾကတာေပါ႔။ တစ္ပတ္ျပည့္ေတာ့ ဂိမ္းကၿပီးၿပီေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြလည္း စိတ္လက္ေပါ႔ပါးသြားတာေပါ႔။

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ တစ္ပတ္လံုးလံုး အာလူးအိတ္ႀကီး သယ္ၿပီးေလွ်ာက္သြားေနတာ ဘယ္လုိခံစားရလဲ လို႔ ဆရာမကေမးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတဲ႔ အေတြ႕အၾကံဳေတြကို ေျပာျပၾကတယ္။ ဘယ္ကိုပဲသြားသြား အဲဒီ ေလးလည္းေလး နံလည္းနံတဲ့ အားလူးအိတ္ႀကီးကို ဘယ္သူက သယ္သြားခ်င္ၾကမွာတုန္း။
ဒီေတာ့ ဆရာမက ဒီဂိမ္း ကစားရျခင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ရွင္းျပတယ္။ အခုမင္းတို႔ ခံစားခဲ႔ရတဲ႔ အေျခအေနဟာ ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ လူတစ္ေယာက္ေပၚမွာထားတဲ့ အာဃာတ အမုန္းေတြကို သားတုိ႔ရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာထည့္ၿပီး ေလွ်ာက္သြားေနတာနဲ႔ တူတယ္။ အကယ္၍ အဲဒီ အာလူးပုတ္ရဲ႕ အနံ႔အသက္ကို တစ္ပတ္ေလးေတာင္မွ မခံႏိုင္ဘူးဆိုရင္ သားတို႔ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း။ အမုန္းအာဃာတေတြကို မင္းတို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး သယ္သြားမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ။

လူေတြအေပၚမွာထားတဲ့ အမုန္းေတြကို လႊင့္ပစ္လိုက္ပါ။ ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး အဲဒီ ဒုကၡကို သယ္မသြားပါနဲ႔။ ခြင့္လြတ္ျခင္းဆိုတာ အျမင့္ျမတ္ဆံုး စိတ္ဓါတ္ပါ။ မင္း မႀကိဳက္ဘူးဆိုတဲ႔လူကိုေတာင္ ေမတၱာထားပါ။

ေမတၱာစစ္ ေမတၱာမွန္ဆိုတာ ၿပီးျပည့္စံုတဲ႔လူကို ခ်စ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ မျပည့္စံုတဲ့သူကို ျပည့္ျပည့္၀၀ ခ်စ္တာပါ။

သား ေဂ်ာင္းတက္ခ်င္ဘူး ေမေမ

ေက်ာင္းတက္ရမွာ ပ်င္းတဲ့သူေတြ ရွိမယ္။ အဲဒီလိုလူေတြက
  • ဆရာ(မ) ေပးလိုက္တဲ့ အိမ္စာကို မၿပီးလို႔ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
  • ဆရာ(မ) က်က္ခိုင္းတဲ့စာကိုု မရလို႔ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
  • ဆရာ(မ) အလွဴခံတာကို မထည့္ခ်င္လို႔ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
  • ဆရာ(မ) အလွဴခံတာ ထည့္ဖို႔အေမေပးလုိက္တဲ့ ပိုက္ဆံကို သံုးလို႔ကုန္သြားတာေၾကာင့္လည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။
  • သူငယ္ခ်င္းကို အေႂကြးေပးရမွာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
  • ပ်င္းရိျခင္း (၆)ပါး ေၾကာင့္လည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။
  • ေက်ာင္းတက္ရမဲ့အခ်ိန္မွာ တျခားအေရးတႀကီးလုပ္စရာ ရွိလို႔လည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။
  • Report ကပ္ (ေအာင္စာရင္း) ေပးခါနီးလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ (အမွတ္မေကာင္း၍)
စသျဖင့္ေပါ႔ …..။
ေအာ .. ေက်ာင္းတက္ခ်င္ပါေပ႔ ဆိုတဲ့လူေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ ရွားရွားပါးပါးပါ။
သူတုိ႔ေတြက်ေတာ့
  • သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေက်ာင္းမွာေပ်ာ္လို႔ ျဖစ္မယ္။
  • အိမ္မွာေနရင္ မိဘနားပူ လို႔ ျဖစ္မယ္။
  • ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ သူနဲ႔ ေတြ႕ရမွာမို႔လည္း ျဖစ္မယ္။
  • ေက်ာင္းတက္ရင္ မုန္႔ဖိုးရတယ္ေလ၊ အဲဒီေတာ့ ေက်ာင္းသြားရမွာေပါ႔ ဆိုတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
  • ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနခဲ႔တဲ႔ေက်ာင္းက တခါတေလ အဟာရျဖစ္ေအာင္ဆိုၿပီး မုန္႔ေကၽြးေသးတာ။ Free ဆုိေတာ့ အဲဒီလုိေန႔မ်ိဳး အေျပးကေလးသြားတာေပါ႔။ ဘယ္အလြတ္ခံမလဲ။
  • ဒီတေခါက္ စာေမးပြဲေျဖတာ အေတာ္ေျဖႏိုင္တယ္။ အမွတ္မ်ားမ်ားရမွာေသခ်ာတယ္ေလ။ ဒီေတာ့ Report Card (ေအာင္စာရင္း) ထြက္ခါနီးဆိုရင္ ရင္ေကာ့ၿပီး ေက်ာင္းသြားရတာအေမာ။ ဟဲဟဲ အားလံုးကိုႂကြားပစ္မယ္ေလ။
  • ေက်ာင္းက ဖတ္စာအုပ္ေတြ မဲႏႈိက္ရမယ္၊ ေ၀ေတာ့မယ္ဆိုရင္၊ ဘယ္ေန႔မွန္းအတိအက်မသိေတာ့ အဲဒီနားရက္ေတြမွာ ေက်ာင္းမွန္မွန္သြားရတယ္ေလ။ ဖတ္စာအုပ္ပါမလာရင္ ေက်ာင္းလစ္တာ အေမသိသြားမွာေပါ႔။
  • ေက်ာင္းပြဲေတြလည္း ေမွ်ာ္ရတာ အေမာ။ ပြဲနီးၿပီဆိုရင္ ဟုိစပ္ဒီစပ္ပါတာဆိုေတာ့ ေက်ာင္းကမွန္ေနျပန္ေရာ။
  • တကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့လည္း တက္ေရာက္မွတ္တမ္း (attendance) ေခၚမယ္ဆိုတဲ႔ေန႔ေတြ မွာ ေပၚေတာ္မူ လုပ္ရတယ္ေလ။
  • စာေမးပြဲနားနီးရင္လည္း ေက်ာင္းက အေတာ္မွန္ရတယ္။ ဆရာမက စေပါ႔ (အနီးကပ္ေမးခြန္း) ေပးမယ္ဆိုလို႔ .. ဟိဟိ။
စသျဖင့္ေပါ႔ဗ်ာ။

ဒါေပမယ့္ ဘယ္မိဘမဆို သူတုိ႔သားသမီးေတြကို ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္ေစခ်င္ၾကတယ္ဗ်။ တစ္ေန႔ေတာ့ အေမနဲ႔ ျပႆနာတက္ေရာဗ်ာ။

ဟဲ႔ေကာင္၊ ဘာလုိ႔ေက်ာင္းလစ္လစ္ေနတာလဲ။ လိမ္ဖို႔ မစဥ္းစားနဲ႔။ ငါသတင္းရၿပီးၿပီ။ နင္ပညာမတတ္ရင္ ေခြးျဖစ္သြားမယ္။ ငါတို႔မွာ နင္႔အတြက္ ပိုက္ဆံကုန္ထားရတာ။ နင္ကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ပါးလို႔။

ေအာ္အေမရယ္၊ အေမတို႔ သားအတြက္ ပိုက္ဆံကုန္ထားရတာ သားသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းတက္ေတာ့ ပညာတတ္ေရာလား အေမရယ္။ ေနာက္ ပညာမတတ္ရင္ ေခြးျဖစ္မယ္ဆုိတာေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ။ ပညာတတ္ရင္ေကာ ဘာျဖစ္မွာမို႔လဲ။

အေမ ေဒါသထြက္ၿပီး မ်က္ႏွာႀကီးနီရဲေန၍ ဘာမွဆက္မေျပာျဖစ္ေတာ့။ အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ အေမမလြန္ပါ။ ပထမႏွစ္ တကၠသိုလ္စတက္ရ၍ ေက်ာင္းအေတာ္မွန္ခဲ႔သည္။ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒုတိယႏွစ္တြင္ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးမွ ေန႔၀က္ (၈)ခါသြား၍ ေက်ာင္း (၈)ရက္တက္ခဲ့သည္ ဟုေျပာႏိုင္သည္။ စာေမးပြဲေျဖေသာ ရက္မ်ား ထည့္တြက္လွ်င္ အေတာ္ပင္မ်ားေနၿပီ။ တတိယႏွစ္တြင္ စုစုေပါင္း (၂) ရက္ သာေက်ာင္းေရာက္ ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းစဖြင့္ေသာရက္ ႏွင့္ စာေမးပြဲ ေျဖခါနီး တက္ေရာက္မွတ္တမ္း (attendance) ေခၚေသာေန႔ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာပါသည္၊ အေမ မလြန္ပါ။
သုိ႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း မမွားပါ။ ေက်ာင္းတက္မွန္၍ စာေတာ္ရမည္ ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ကို ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံပါသည္။ သို႔ေသာ္

ေက်ာင္းတက္႐ံုနဲ႔ စာမေတာ္ပါ။
စာေတာ္႐ံုနဲ႔ စာမတတ္ပါ။
စာတတ္႐ံုနဲ႔ ပညာမတတ္ပါ။
ပညာတတ္႐ံုနဲ႔ ပညာမရွိပါ။
ပညာရွိ႐ံုနဲ႔ လူမခ်မ္းသာႏိုင္ပါ။
လူခ်မ္းသာ႐ံုနဲ႔ စိတ္မခ်မ္းသာႏိုင္ပါ။
ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ မေသခ်ာေသာ ေက်ာင္းကို မသြားျဖစ္ေတာ့ပါ။ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ေသခ်ာေအာင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္သာ ေနလုိက္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ႔လို ေက်ာင္းတက္ပ်င္းသူမ်ားသို႔ စကားလက္ေဆာင္ပါးလိုက္ပါမည္။ ငယ္စဥ္အခ်ိန္ ေက်ာင္း တက္ေနစဥ္ကာလအတြင္း ဆရာ/ဆရာမမ်ား ႏွင့္ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုက ငတံုးငအ၊ သံုးစားမရေသာသူမ်ားဟု သက္မွတ္ခဲ႔ၾကေသာ္လည္း ဘ၀ကို တကယ္႐ုန္းကန္က်င္လည္ရခ်ိန္တြင္ လူေတာ္လူထက္ ပညာရွိႀကီးမ်ားဟု အမ်ားကသမုတ္ၾကေသာ သူမ်ား၏စာရင္းကို တင္ျပလိုက္ပါသည္။

စာလံုးေပါင္း ညံ့သူမ်ား။ ။ အုိင္ယာလန္ ႏိုင္ငံသား ကဗ်ာဆရာႀကီး ယိတ္စ (William Butler Yeats, 1865 – 1939)၊ အိုင္ယာလန္ ႏိုင္ငံသား ျပဇာတ္ဆရာႀကီး ဘားနတ္ေရွာ (George Bernard Shaw, 1856 -1950)။
သခၤ်ာညံ့သူမ်ား။ ။ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္၊ ပညာရွိႀကီး ဘင္ဂ်မင္ ဖရင္ကလင္ (Benjamin Franklin, 1706 – 1790)၊ ျပင္သစ္ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ပက္ဗလုိ ပီကာဆို (Pablo Picasso, 1881 – 1970)၊ ၾသစႀတီးယားႏိုင္ငံသား စိတ္ပညာဆရာႀကီး အဲလ္ဖရက္ အက္ဒလား (Alfred Adler, 1870 – 1937)၊ ဆြီဇာလန္ႏိုင္ငံသား စိတ္ပညာဆရာႀကီး ကားလ္ဂုစတပ္ဗ္ ယြန္းဂ္ (Carl Gustav Jung, 1870 – 1950)။
ေက်ာင္းမွထုတ္ခံရသူမ်ား။ ။ ဂ်ာမန္ သိပၸံပညာရွင္ႀကီး အဲလ္ဘတ္ အုိင္းစတုိင္း (Albert Einstein, 1879 – 1955)၊ အေမရိကန္စာေရးဆရာႀကီး အဂၢါး အယ္လင္ပိုး (Edgar Allan Poe, 1807 – 1849)၊ ၿဗိတိသွ် ကဗ်ာဆရာႀကီး ရွယ္လီ (Percy Bysshe Shelley, 1792 – 1822)။
အတန္းထဲမွာ ဘိတ္ဆံုး။ ။ အေမရိကန္ တီထြင္မႈ ပါရဂူႀကီး ေတာမတ္စ္ အဲလ္ဗား အက္ဒီဆင္ (Thomas Alva Edison, 1847 – 1931)။
ဉာဏ္ေလးသူ။ ။ အိုင္စတိုင္း။
စိတ္ကူးယဥ္သမား။ ။ ျပင္သစ္ပန္ခ်ီဆရာႀကီး ေပါလ္ ေဂါ ဂင္း (Paul Gauguin, 1849 – 1903)။
ထံုထိုင္း၍ သံုးမရႏိုင္သူ။ ။ ေရေႏြးေငြ႕စက္ကို တီထြင္သူ ၿဗိတိသွ် အင္ဂ်င္နီယာ ဂ်ိမ္းစ္၀ပ္တ္ (James Watt, 1736 – 1819)။
(မွတ္ခ်က္။ ။ တစ္ေန႔တြင္ ဤစာရင္း၌ ပီေကပါလာမည္)

ဤစာရင္းကို ျပဳစုထားသူမွာ ၿဗိတိသွ် ကေလးေရာဂါ ဆရာ၀န္ႀကီး ေရာ္နယ္ အစ္လင္း၀ပ္ ျဖစ္ပါသည္။
အထက္ပါလူပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ အေၾကာင္းကို အေသးစိတ္သိလိုလွ်င္ အဂၤလိပ္နာမည္မ်ားကို ကလစ္ ႏွိပ္၍ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။

Why I do not write

Because it’s too early in the morning
Because I can’t reach a pen, or pencil
Because it would mean turning over

Because I can’t find my glasses
Because there’s not enough light
Because I can’t see

Because I don’t have a pen
Because I don’t have a word processor
Because I don’t have a computer

Because there’s no electricity
Because there’s too much weather
Because no one reads Not even me

Because paper’s too expensive
Because the paper is too wide
Because the paper is too white

Because a picture is worth a 1000 words
Because everything goes without saying
Because words fail me

Because I’m speechless
Because things are indescribable
Because it can’t be put into words

Because I am a man of few words
Because I took back my words
Because I had to eat my words

Because words are yesterday’s papers
Because it’s all been said before
Because words have lost all meaning

Because I just wrote to get attention
Because I just wrote to impress people
Because I didn’t really mean it

Because it never got me sex
Because it never kept me dry
Because I never won a prize

Because there’s no call for it
Because there’s no future in it
Because there’s no money in it

Because my father told me not to
Because my teacher said I couldn’t
Because I can’t write in 50 words or less

Because I can’t write a topic paragraph
Because I can’t diagram a sentence
Because I can’t follow directions

Because I have a chronic fatigue syndrome
Because I have attention deficit disorder
Because I have diminished capacity

Because I’m a substance abuser
Because I only wrote when I was loaded
Because I’m in denial

Because people never write back
Because I wrote you first
Because it’s too late for the mailman

Because I’m bored
Because I’m too excited
Because I’d rather not say

Because I have not begun to write
Because I already wrote
Because everything’s been written

Because I’m hungry
Because I want to watch TV
Because I want sex

Cause I don’t want to
Cause I don’t have to
Cause you can’t make me

Because I have nothing to prove
Because actions speak louder than words
Because words were taken from my mouth

Because I cannot tell lies
Because words aren’t worth paper
Let’s not mince words Just because

Besides I can’t get published
Besides I’ve already published
Besides there’s no point publishing

Besides this won’t be published
Besides no reader will finish it
Besides I didn’t finish writing it

By Dennis Saleh

Thanks to my friend, AKO, for sharing this peom.

အနာမ်ိဳး (၉၆) ပါး

  1. မ်က္စိအနာ
  2. ႏွာေခါင္း အတြင္းနာ
  3. ႏွာေခါင္းအနာ – ထိပ္ကပ္ႏွာရည္ယိုအနာ
  4. လွ်ာအနာ
  5. ကိုယ္အနာ – လက္ေသေသာ အနာ၊ ေျခေသေသာအနာ၊ ကိုယ္တျခမ္းေသေသာ အနာ၊ ထံုနာ၊ က်င္နာ၊ ဖက္သကပ္အနာ၊ တက္သခ်ာအနာ၊ ဘိန္းျပဲ ကိုယ္ေရာင္အနာ၊ ေသြးသာခ ေလသာခအနာ၊ အေရကြဲပတ္ေသာအနာ၊ ပါဒရက္ ေျခပူနာ၊ ေျခေအးနာ၊ ဤအနာကို ကာယေရာဂါပုဒ္၌ သြင္း၍ တပါးတည္းသာ ေရတြက္ရာ၏။
  6. ဦးေခါင္းအနာ
  7. နားရြက္အနာ
  8. ခံတြင္းအနာ
  9. သြားအနာ
  10. ေခ်ာင္းဆိုးအနာ
  11. ႐ွဴနာပန္းနာ
  12. ႏွာေခါင္း ဖြတ္သိုအနာ
  13. ဍာေဟာ ဟူေသာ ပုဒ္၏အရ၌ ကိုယ္လံုးပူေသာ အနာ၊ ရင္ပူရင္ၾကပ္ရင္ျပည့္ အနာ
  14. အပူ၀င္အနာ ဟူ၍ (၂) ပါး ယူအပ္၏
  15. ဇေရာ ဟူေသာ ပုဒ္၏အရ၌ ျပတက္ဖ်ားအနာ
  16. ေဒြး၀န္းဖ်ားအနာ
  17. အဘိညာဏ္ဖ်ားအနာ
  18. မန္းဖ်ားအနာ
  19. ငန္းဖ်ားအနာ
  20. သႏၷိပါတ္ဖ်ားအနာ ဟူ၍ (၆)ပါး ယူအပ္၏
  21. ၀မ္း၌ ေလထိုးက်င္ေသာအနာ (တနည္း) အသည္းႀကီး၊ အဆုတ္ႀကီး၊ သရက္ရြက္ႀကီး၊ အသည္းလန္၊ အဆုတ္လန္၊ သရက္ရြက္လန္ ကာလနာ
  22. တမႈိင္မိႈင္ တေ၀ေ၀ မိန္းေမာေသာ အနာ
  23. ပကၡႏၵိက ဟူေသာပုဒ္အရ ၀မ္းေသြးသြန္ေသာအနာ
  24. ၀မ္းေသြးစစ္ ပိတ္ကိုက္ေသာ အနာဟူ၍ (၂)ပါး ယူရ၏
  25. သူလာ ဟူေသာပုဒ္အရ မ်က္စိတံက်င္အနာ
  26. နားတံက်င္အနာ
  27. ႏွာေခါင္းတံက်င္အနာ
  28. သြားတံက်င္အနာ
  29. ဦးေခါင္းတံက်င္အနာ
  30. လည္ဂုတ္တံက်င္အနာ
  31. လက္ျဖန္႐ိုးတံက်င္အနာ
  32. ေက်ာဆစ္႐ိုးတံက်င္အနာ
  33. ခါးတံက်င္အနာ
  34. ရင္တံက်င္အနာ
  35. နံေဘးနံေဒါင္တံက်င္အနာ
  36. ဆီးစပ္ေပါင္ခ်န္တံက်င္အနာ
  37. ပုဆစ္တံက်င္အနာ
  38. ျမင္းေခါင္းတံက်င္အနာ
  39. လက္ေမာင္းတံက်င္အနာ
  40. ဖ၀ါးတံက်င္အနာ ဟူ၍ (၁၆)ပါး ယူအပ္၏
  41. အပ္ျဖင့္ ထိုးဆြသကဲ့သို႔ ကိုက္ခဲေသာအနာ
  42. ကု႒ံ ဟူေသာပုဒ္အရ ႏူနီအနာ
  43. ႏူနက္အနာ
  44. ႏူျဖဴအနာ
  45. သမင္ယက္အနာ ဟူ၍ (၄)ပါး ယူအပ္၏
  46. ႏြားႏို႔ကဲ့သို႔ အထြတ္အထြတ္ ေပါက္ေသာအနာ
  47. ကိေလသာ ဟူေသာပုဒ္အရ ပဒုမၼာၾကာရြက္ကဲ့သို႔ အကြက္နာ
  48. တင္းတိတ္အနာ
  49. ညႇင္းအနာ ဟူ၍ (၃)ပါး ယူအပ္၏
  50. ေသာေသာ ဟူေသာပုဒ္အရ ေဆးကု၍ မလြတ္ႏိုင္ေသာ ဇာတိျဖစ္ေသာ ကုတ္တီးအနာ
  51. သာနာယုတ္အနာ ဟူ၍ (၂)ပါး ယူအပ္၏
  52. အပမာေရာ ဟူေသာပုဒ္အရ သည္းေျခပ်က္၍ ႐ူးေသာအနာ
  53. ဘီလူးဖမ္း၍ ႐ူးေသာအနာ
  54. နတ္ဖမ္း၍ ႐ူးေသာအနာ
  55. ၀က္႐ူးအနာ
  56. ၾကက္႐ူးအနာ
  57. မိဘ၊ ေဆြမိ်ဳး၊ သားသမီး၊ လင္မယား ဥစၥာပ်က္ ေသာကအားႀကီး၍ ႐ူးေသာအနာ
  58. ေပြးအနာ
  59. ယားနာႀကီးအနာ
  60. ၀ဲႀကီးအနာ
  61. နခသာ ဟူေသာပုဒ္အရ လက္သည္းေျခသည္းျခစ္မိ၍ ျဖစ္ေသာအနာ
  62. ေျခသည္းလက္သည္း ပုပ္ေသာအနာ ဟူ၍ (၂)ပါး ယူအပ္၏
  63. ၀ိတစၧိကာ ဟူေသာပုဒ္အရ မီးေလာင္မာကဲ့သို႔ အဖူးအဖူး ေပါက္ေသာအနာ
  64. အနာမီး အနာလွ်ံ
  65. တိမ္တက္အနာ ဟူ၍ (၃)ပါးယူအပ္၏
  66. ေလာဟိတံ ဟူေသာပုဒ္အရ ခံတြင္းမွ ေသြးအန္ေသာအနာ
  67. ႏွာေခါင္းမွ ေသြးယိုေသာအနာ ဟူ၍ (၂)ပါး ယူအပ္၏
  68. သည္းေျခဖ်ားအနာ
  69. မဓုေမေဟာ ဟူေသာပုဒ္အရ ေသြးဒူလာသေရာအနာ
  70. ေလဒူလာသေရာအနာ
  71. ေယာက်္ားကိုယ္ အခါခပ္သိမ္း ခိုင္မာ၍ေနေသာ ပတၱဒူလာသေရာအနာ
  72. သုက္ေျပးဒူလာသေရာအနာ
  73. မုတ္သဒူလာသေရာအနာ
  74. ပိတၱဒူလာသေရာအနာ
  75. ဗရင္ဂ်ီဒူလာသေရာအနာ
  76. ဘင္ထြက္ဒူလာသေရာအနာ ဟူ၍ (၈)ပါး ယူအပ္၏
  77. အံသာ ဟူေသာပုဒ္အရ အဖူးအဖူးေပါက္ေသာ ေက်ာက္အနာ
  78. ၀က္သက္အနာ
  79. ပဲသီတာအနာ ဟူ၍ (၃)ပါး ယူအပ္၏
  80. ပီဠကာ ဟူေသာပုဒ္အရ ဆတ္ဆံရွိေသာ ထြတ္ျမင္းအနာ
  81. ၀က္ျခံအနာ ဟူ၍ (၂)ပါး ယူအပ္၏
  82. ဘဂ႑လာ ဟူေသာပုဒ္အရ ေသြးျမင္းသ႐ိုက္အနာ
  83. ေလျမင္းသ႐ိုက္အနာ
  84. သည္းေျချမင္းသ႐ိုက္အနာ
  85. သလိပ္ျမင္းသ႐ိုက္အနာ
  86. မ်က္စိျမင္းသ႐ိုက္အနာ
  87. နားျမင္းသ႐ိုက္အနာ
  88. ႏွာေခါင္းျမင္းသ႐ိုက္အနာ
  89. ေရစည္းကမ္းၿပိဳဟု ဆိုအပ္ေသာ သြားျမင္းသ႐ိုက္အနာ
  90. က်င္ငယ္ေခ်ာင္းျမင္းသ႐ိုက္နာ ဟူ၍ (၉)ပါး ယူအပ္၏။ (သည္းေျခေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အနာ၊ သလိပ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာအနာ၊ ေလေၾကာင့္ျဖစ္ေသာအနာ၊ သႏၷိပါတ္ျဖစ္ေသာ အနာ၊ သီတ ဥဏွ ဥတုေၾကာင့္ ေဖာက္ျပန္၍ျဖစ္ေသာအနာ၊ မေလ်ာက္ပတ္ေသာ ေဘာဇဥ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာအနာ၊ ဤ (၆)ပါးေသာအနာတို႔က အသီးအျခား မေရတြက္ရၿပီ၊ ဆိုအပ္ခဲ့ၿပီးေသာအနာ၊ ဆိုလတၱံ႕အနာတုိ႔၌ ေလ်ာ္စြာသြင္း၍ ေရတြက္အပ္ကုန္၏)
  91. ၾသပကၠမိကာ အာဗာဓာ ဟူေသာပုဒ္အရ စုန္းဖမ္း၊ နတ္ဖမ္း၊ ဘီလူးဖမ္း၊ ဖုတ္ဖမ္း၊ ေျမဖမ္း၊ ေျမဘီလူးဖမ္း၊ အင္းထား၊ အိုင္ထား၊ ေဆး၀ါးမႏၱရား၊ ယၾတာယာယီ၊ က်ား၊ သစ္၊ ဆင္၊ ျမင္း၊ ေႁမြ၊ ကင္း၊ သန္း၊ ရန္သူ အစရွိေသာ ဤအလံုးစံုေသာ သတၱ၀ါတုိ႔၏ လံု႔လပေယာဂျဖစ္ေသာ အနာတုိ႔ကို ယူအပ္ကုန္၏။ (ကံေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အနာတို႔ကိုလည္း အသီးအျခား မေရတြက္ရၿပီ၊ ဆိုအပ္ခဲ့ၿပီးေသာ အနာတုိ႔၌ ေလ်ာ္စြာသြင္း၍ ေရတြက္အပ္ကုန္၏၊ ကံေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အနာမွာ ေဆးမရွိ ေဆးကု၍မေပ်ာက္။)
  92. အခ်မ္းႏွိပ္စက္ေသာ အနာ၊ အပူႏွိပ္စက္ေသာအနာ
  93. ထမင္းငတ္ေသာအနာ၊ ေရငတ္ေသာအနာ
  94. က်င္ႀကီးႏွိပ္စက္ေသာအနာ
  95. စျမင္းခံ၍ က်င္ႀကီးမသြားေသာအနာ
  96. က်င္ငယ္ႏွိပ္စက္ေသာအနာ၊ က်င္ငယ္ေအာင့္၍ မသြားေသာအနာ

သြင္းယူပံု။ ။ ေအာ့နာ၀မ္းက်နာ။ ႀကိဳ႕ႀကီးထိုးနာ တို႔သည္ ေလငန္းအနာပင္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ငန္းအနာမ်ိဳးတို႔၌ သြင္း၍ေရတြက္အပ္ကုန္၏။ ေတာင္အူနာဟုေခၚေသာ အနာကိုလည္း ေခြးဗရင္ဂ်ီအနာဟူ၍ ေဆးဆရာႀကီးတုိ႔ ဆိုကုန္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒူလာသေရာအနာမ်ိဳး၌ သြင္း၍ေရတြက္အပ္ကုန္၏။ ပဋိသေႏၶဆံေသာအနာကို ေလနာမ်ိဳး၌သြင္း၍ ေရတြက္အပ္၏။ မီးယပ္အနာကို ေသြးနာ၊ ေလနာ၌ သြင္း၍ေရတြက္အပ္၏။ သက္တန္႔အနာကို တံက်င္အနာမ်ိဳး၌ သြင္း၍ေရတြက္အပ္၏။ အသမာအနာ၊ ဆင္ခူလယ္ျဖတ္အနာ၊ ဆံုဆို႔အနာ၊ ၀က္ျခံစြယ္ျဖဴအနာ၊ ယုန္အမာအနာ၊ ဦးေခါင္း၌ခူအနာ၊ ႏွင္းခူႀကီးအနာ၊ အနာ့ပဆုပ္၊ ေသြးစုအနာ၊ အသားပြတ္အနာ၊ အေရကြဲပက္ေသာအနာ ဤသို႔အစရွိေသာ အနာတို႔ကို ေသြး၊ ေလ၊ သည္းေျခ၊ သလိပ္တို႔ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ အနာမ်ိဳး၌ သြင္း၍ေရတြက္အပ္ကုန္၏။ ပါးရြဲ႕ေသာအနာ၊ ႏႈတ္ခမ္းရြဲ႕ေသာအနာ၊ မ်က္စိျပဲေသာအနာ၊ ဆြံ႕ေသာအနာ ဤအနာတို႔ကို ေလသာခအနာ၌ သြင္း၍ေရတြက္ကုန္၏။

စလင္းႀကီးဆရာေတာ္ ပရိတ္ႀကီးနိႆယ မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။

Spectacular Picture

You will see a very spectacular picture.

What is so spectacular on it?
This picture shows a rock on a sea in Birmania, it is only possible to see this once a year with a special angle of the sun and special light conditions.
Bend your head to the left and see how spectacular it is.

Didn’t see it ?

Thanks to my friend, Zaw Gyi, for sharing this amazing photo

အထီးက်န္ျခင္းအေၾကာင္းမ်ား

  • လူလူခ်င္း ဆက္ဆံေရးမွာ ပြင့္လင္းမႈ ႐ုိးသားမႈ မရွိရင္ အထီးက်န္ျဖစ္တယ္။
  • ဟန္လုပ္တာ မ်ားတဲ့သူဟာ အေဖၚနည္းတဲ့သူ ျဖစ္မွာပဲ။
  • သူတပါးကို ပစ္ပယ္ေလ့ရွိတဲ့သူဟာ အေဖၚမဲ့ အထီးက်န္ျဖစ္မယ္။
  • လူေတြကို မယံုၾကည္တဲ့သူ၊ လူေတြကို သည္းမခံႏိုင္တဲ့သူ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္တဲ့သူဟာလည္း အေဖၚမဲ့တတ္တယ္။
  • သူမ်ားအေၾကာင္း မေကာင္းေျပာတတ္တဲ့သူဟာလည္း အေဖၚမဲ့တယ္။
  • အျပစ္တင္တတ္တဲ့သူမွာ မိတ္ေဆြရွားတယ္။
  • မနာလိုစိတ္ရွိတဲ့သူဟာ အေဖၚမဲ့ အထီးက်န္ျဖစ္မယ္။
  • ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ေသးတဲ့သူ၊ သိမ္ငယ္စိတ္ရွိတဲ့သူလည္း အေဖၚမဲ့ အထီးက်န္ျဖစ္မယ္။
  • သူတစ္ပါးကို ရင္းရင္းႏီွးႏီွး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မေျပာဆိုတတ္ဘူး၊ မဆက္ဆံတတ္ဘူး၊ မယံုၾကည္ဘူး၊ စိတ္မခ်ဘူးဆိုရင္ ကိုယ့္မွာ အေဖၚမရွိေတာ့ဘူး။
  • မာနသိပ္ႀကီးသြားရင္ ကိုယ့္မွာ အေဖၚမရွိေတာ့ဘူး။
  • လူမသိေအာင္ ဖံုးရတာေတြ မ်ားရင္လည္း အေဖၚမဲ့ အထီးက်န္ျဖစ္တယ္။
  • ေဒါသႀကီးတဲ့သူလည္း အေဖၚမဲ့ေနတတ္တယ္။
  • ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္စိတ္ေၾကာင့္၊ မနာလိုစိတ္ေၾကာင့္ အေဖၚမဲ့သြားတယ္။
  • ငါက ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ေၾကာင့္ အေဖၚမဲ့သလို ခံစားရသလို၊ ငါက အထက္တန္းစားပါဆိုတဲ့ စိတ္၀င္ေနရင္လည္း အေဖၚမဲ့ေနဦးမွာပါပဲ။

  • အေဖၚေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္း လိုခ်င္ရင္ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ကပဲ အေဖၚေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ေနလိုက္ပါ။
  • ခ်စ္တတ္ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တဲ့သူဟာ အေဖၚမဲ့ အထီးက်န္ ခံစားမႈ ျဖစ္တာနည္းတယ္။
  • အထီးက်န္မျဖစ္ခ်င္ရင္ ဘာလုပ္ရမလဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္ပါ၊ ကိုယ့္အလုပ္ကိုကိုယ္ စိတ္၀င္စားပါ၊ လူေတြကို တန္းတူရည္တူ ဆက္ဆံပါ၊ လူေတြကို စိတ္၀င္စားပါ၊ လူေတြကို ေမတၱာေပးပါ၊ နားလည္မႈေပးပါ၊ သူ႕အလိုအေလ်ာက္ေပးလာတဲ့ ခ်စ္ခင္မႈကို တန္ဖိုးထားပါ။

တစိမ့္စိမ့္ေတြးမယ္ – ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက (မဟာၿမိဳင္ေတာရ) မွ ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပသည္။

When my time comes

I’ve been thinking for a long time about what we do in our life ….
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘ၀မွာ ဘာေတြလုပ္ေနၾကလဲဆိုတာ စဥ္းစားေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ။


We start by being taught in school how to become good citizens.
ၿမိဳ႕ႀကီးသား၊ ႏိုင္ငံ႔သားေကာင္း ပီသေအာင္ ဘယ္လုိေနမလဲ ဆိုတာ ေက်ာင္းမွာသင္ၾကားျခင္းျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔စတင္ခဲ့တယ္။


We spend a great part of our childhood studying,
ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သင္ယူျခင္းနဲ႔ပဲ ကုန္လြန္ခဲ႔တယ္။

and finally we get the diploma that will ensure us “the position we deserve”.
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာင္းတတဲ့အဆင့္အတန္းကို အာမခံခ်က္ေပးႏိုင္မယ့္ ဘြဲ႕ကို ေနာက္ဆံုးေတာ့ရၿပီ။

We participate to the increase of unemployment
ဒါနဲ႔ပဲ အလုပ္လက္မဲ့တစ္ေယာက္ ေလာကထဲေရာက္လာတယ္။

….until we find a job.
ေနာက္ေတာ့ အလုပ္တစ္ခု ရလာတယ္။

Through hard tests we are accepted in the world of work.
ၾကမ္းတမ္းတဲ့ေလာကဓံနဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ က်င္လည္ေနတယ္။

We perform a good professional career filled with activity and efforts
လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ၊ ႀကိဳးစားမႈေတြနဲ႔ ေကာင္းေကာင္း အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းခဲ႔တယ္။

….. at lot, a lot of efforts…..
အားစိုက္ထုတ္မႈ အမ်ားႀကီး၊ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ေပါ႔။

till we fall down exhausted…
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပင္ပန္းမႈေၾကာင့္ ဘုန္းဘုန္းလဲတဲ့ အထိပဲ။

But we are great professionals with our valuable market share.

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ လူအမ်ားလုိလားေတာင့္တတဲ့ ႀကီးျမတ္တဲ့ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ေတြပါ။

Time keeps on pass ing, and …
အခ်ိန္ေတြက ဒီလိုနဲ႔ ေရြ႕လ်ားကုန္ ဆံုးေနတယ္။

…we select new targets.
ကၽြန္္ေတာ္တို႔ ပစ္မွတ္အသစ္၊ ဦးတည္ခ်က္အသစ္ေတြကို ေရြးခ်ယ္ၾကတယ္။

We meet the sweetheart of our life…
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဘ၀ေဖာ္ကို ေတြတယ္။

…and promise a neverending love.
အနႏၵခ်စ္ေမတၱာအတြက္ သစၥာဆိုခဲ႔ၾကတယ္။


Passionate hugs,

သံေယာဇဥ္ေတြ ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားတယ္။


and here comes a baby into our home. Damned night, couldn’t close my eyes!
ကေလးတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္ကို ေရာက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ့မ်က္စိေတြ မပိတ္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။ ဆိုး၀ါးလိုက္တဲ့ညေတြပဲ။

We keep on advancin g in the society
ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ အျမဲလူရာ၀င္ဖို႔ ႀကိဳးစား ေနတယ္။

trying to make the best of our time.
အခ်ိန္တုိင္းမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔

We are the star s wherever we go
ဘယ္သြားသြား ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ စတားေတြပဲ။

and we are finally RICH!
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေငြေၾကး ျပည့္စံုလာတယ္။


But we need some time more
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္နည္းနည္း ပိုလိုအပ္တယ္။


to triumph completely.
အရာရာ ၿပီးျပည့္စံုဖို႔။

Gosh! One day they tell they can do without you.
ဗုေဒၶါ။ တစ္ေန႔ေတာ့ သင္မရွိလည္း ျဖစ္ပါတယ္လို႔ သူတို႔ ေျပာလာတယ္။

By this time, you think getting crazy,
အဲဒီအခ်ိန္မွာ သင္ ႐ူးခ်င္သလုိလို ျဖစ္လာတယ္။

you feel destoryed,

အရာရာ ပ်က္သုဥ္းသြားၿပီလို႔ ခံစားရတယ္။

you feel you lost means of communication. You realise you are cut off from everything.
သင္ အဆက္အသြယ္ေတြ ပ်က္ေတာက္သြားၿပီလို႔ ခံစားရတယ္။ အရာအားလံုးဟာ သင္နဲ႔ မသက္ဆိုင္ဘူးဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။

Now time does not pass any longer, still you are loosing it.
အခုေတာ့ အခ်ိန္ကာလ မရွည္ၾကာေတာ့ဘူး။ သင္ဟာ ဆံုး႐ွံဳးေနဆဲပဲ။

You realise you’ve been living in the fog
အေမွာင္ထုႀကီးထဲမွာ ရွင္သန္ေနရတယ္လို႔ ထင္တယ္။

in search of a silly target.

မိုက္မဲတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ကို ရွာေဖြရင္းနဲ႔

You become a walking ghost
၀ိညာဥ္မဲ့ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာတယ္။

trying to escape your enemies.
ရန္သူေတြကို ေရွာင္လႊဲဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔

You are the only one longing for the hours to pass
အခ်ိန္ေတြ ျမန္ျမန္ကုန္ဖို္႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္။

till your time comes.
သင္႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ ေရာက္တဲ့အထိပဲ။

Upon this evaluation, an idea came to my mind on how to improve my life.
ဒီသံုးသပ္ခ်က္ကို အေျခခံၿပီး၊ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ကို ျမႇင့္တင္ဖို႔ အၾကံဉာဏ္ေကာင္းတစ္ခု ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္။

I’ll take things easy.
အရာအားလံုးဟာ လြယ္လြယ္ေလးပါ။

I’ll try to open my heart to my love.
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ အခ်စ္ေမတၱာအတြက္ ရင္ကိုဖြင့္ထားဖို႔ ႀကိဳးစားေတာ့မယ္။

I’ll listen more to the ones surrounding me.
ကၽြန္ေတာ့္ ပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ လူေတြရဲ႕စကားကို မ်ားမ်ားနားေထာင္မယ္။

I’ll save more time to spend it with my friends.
ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္းႏို္င္ဖို္႔ အခ်ိန္ေခၽြတာရမယ္။

I’ll try to travel more.
ခရီးမ်ားမ်ားထြက္ဖို႔ ႀကိဳးစားမယ္။

No, karaoke I’ll never do, but I believe I’ll sing more.
ကာရာအိုေကေတာ့ သြားမဆိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သီခ်င္း မ်ားမ်ားဆိုႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။


I’ll go more times to the seaside.
ပင္လယ္ကမ္းေျခကို အႀကိမ္ခပ္မ်ားမ်ား သြားမယ္။

I’ll make my best to cook tasty food.
အရသာရွိတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို ခ်က္ႏိုင္ဖို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားမယ္။

I’ll join my friends’ warmth.
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး လႈိက္လႈိက္လဲွလွဲ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ္။

A bit love more.
အခ်စ္ေမတၱာ ပိုပိုသာသာနဲ႔။

I’ll be happier to get news from my friends …

သူငယ္ခ်င္းဆီက သတင္းၾကားရတာ ပိုေပ်ာ္လာတယ္

and achieve together common objectives.
တူညီတဲ့ ပန္းတိုင္၊ ရည္မွန္းခ်က္ဆီ အတူတကြ ေရာက္ေအာင္သြားမယ္။


I can’t be sure, but I believe it worths trying.
ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ေတာ့ မေသခ်ာဘူး။ ဒါေပမယ့္ ႀကိဳးစားဖို႔တန္တယ္ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္။

“Well, say what you want, but I am a nice guy!”
`ေကာင္းၿပီ။ မင္းႀကိဳက္တာေျပာေလ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က လူေတာ္တစ္ေယာက္ေနာ္။´

I’ll co-operate clean the world from nasty people.

လူမိုက္ေတြကို ရွင္းထုတ္ပစ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ၀ိုင္း၀န္းကူညီမယ္။

No harm from a glass more.
ဖန္ခြက္တစ္ခြက္ေၾကာင့္ ဒုကၡ မေရာက္ေစရဘူး။

And I hope they won’t stop me

ၿပီးေတာ့ သူတို႔ ကၽြန္ေတာ့ကို စည္းျပင္မထုတ္ဘူးလုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

when my time comes.
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ ေရာက္တဲ့အခါမွာေပါ႔။

I do not know whether it is good for everybody, but I’m sure that at least I will have had a wonderful time ….
ဒါဟာအားလံုးအတြက္ ေကာင္းမေကာင္း ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ အနည္းဆံုးေတာ့ ႏွစ္လိုဖြယ္ အခ်ိန္ကာလေတြ ပိုင္ဆိုင္လာမွာ ေသခ်ာပါတယ္။
which by the way is what counts more.
ဒီနည္းလမ္းအတိုင္း က်င့္သံုးၾကမယ္ဆိုရင္ေပါ႔။

DON’T YOU THINK SO?
မင္းေကာ အဲဒီလိုမထင္ဘူးလား။

How much water do you need a day?

Water is an important structural component of skin cartilage, tissues and organs. For human beings, every part of the body is dependent on water.
Our body comprises about 75% water:

  • the brain has 85%,
  • blood is 90%,
  • muscles are 75%,
  • kidney is 82%
  • and bones are 22% water.

The functions of our glands and organs will eventually deteriorate if they are not nourished with good, clean water.
The average adult loses about 2.5 litres water daily through perspiration, breathing and elimination. Symptoms of the body’s deterioration begins to appear when the body loses 5% of its total water volume. In a healthy adult, this is seen as fatigue and general discomfort, whereas for an infant, it can be dehydrating. In an elderly person, a 5% water loss causes the body chemistry to become abnormal, especially if the percentage of electrolytes is overbalanced with sodium.One can usually see symptoms of aging, such as wrinkles, lethargy and even disorientation. Continuous water loss over time will speed up aging as well as increase risks of diseases.
If your body is not sufficiently hydrated, the cells will draw water from your bloodstream, which will make your heart work harder. At the same time, the kidneys cannot purify blood effectively. When this happens, some of the kidney’s workload is passed on to the liver and other organs, which may cause them to be severely stressed. Additionally, you may develop a number of minor health conditions such as constipation, dry and itchy skin, acne, nosebleeds, urinary tract infection, coughs, sneezing, sinus pressure, and headaches.
So, how much water is enough for you? The minimum amount of water you need depends on your body weight. A more accurate calculation, is to drink an ounce of water for every two pounds of body weight.
Here is the calculation for your minimum water need per day

Your Weight Kg